hrant dink’i okudukça, tanıdıkça üzülüyorum. bu kadar candan ve iyi niyetli bir insanı kaybetmemize üzülüyorum. iki kitabını da okudum, herhangi bir sayfada bile samimiyetinden zerre şüphe etmedim. içi neyse dışı da oydu. iki halk arasında barış ortamını oluşmasını, ermeni kimliğiyle kendi sınırlarını bilerek ermeni’nin türk olgusundaki öfkeyi gidermesinı ve türk’ün meseleye empatik yaklaşıp bir adım atması gerektiğini defalarca konuştu, yazdı, çabaladı. ancak bazı ezberleri bozduğu için hedef haline getirildi, hakkında davalar açıldı, ailesine varan tehditler almaya başladı. gün geçtikçe dozu artan bu silsile cinayetle son buldu. çok çok üzgünüm. hrant’ın kaybıyla türkiye toplumu ermeni sorununa ve ermenilere dönük bir iyileşme umudunu çok uzun bir süreyle erteledi. yattığı yer incitmesin.