Beş Ses Bir Sır
"Tesadüfler, insanın bilinmez kaderidir. Ne kadar uğraşırsan uğraş elini ayağını bağlar. Gözünü kör, dilini lal eder... Kaderin en büyük kozu rastlantıdır. Artık teslim ol!"
Ece, Aysel, Ali, Bahar ve Ada... Her biri olayları kendi bakış açısına ve hissettiklerine göre anlatıyor kitabımızda. Kim haklı derseniz hepsi de kendine göre haklı. Ama en çok kime üzüldün derseniz sanırım bu Ada olurdu. Çünkü bu hikayede en masum olan o.
Bahar kendini bu hikayenin kötü kadını ilan etmiş. Fakat ben sana kesinlikle katılmıyorum. Sen sadece aşkı için mücadele eden ve sonunda olmayacağını anlayıp vazgeçen güçlü bir kadınsın. Ada için bence en doğru kararı verdin.
Ece seni hiç sevmemiş olabilirim gerçekten. Herkesin kaderini etkileyen kişi sensin bana göre.
Aysel sana ne desem bilemedim... Hastalığın sebebiyle belki de bir şey dememek en iyisi.
Ali... Her şey senin elindeydi aslında. Bu kadar pasif olmasaydın belki de çok mutlu olacaktın. Evet çok sevdin ama aşkına sahip çıkamadın. Arada kaldın hep o yüzden de sen dahil kimse mutlu olamadı.
Aşk, kader, aile bağları ve insan psikolojisinin ele alındığı bu kitabı okurken sinirlendim, üzüldüm ve kızdım. Ama şunu çok içten söyleyebilirim ki okuduğum en güzel kitaplardan biriydi. Şiddetle tavsiyemdir.
Bu son diyorsun, ama olmayınca, sonun sonu asla gelmiyor. Oldurmaya çalışmaya devam ediyorsun. Sanki olacakmış gibi...
Razı olmak mı, seçim yapmak mı? Seçtiğinde razı olmak mı?
Hayran olduğumuz aşklar bile yan yana olunca biterken, bir insanın kendini sevmesi, barışması, kendi içinde kendini barındırması, kendisini hataları ve kusurları ile kabul etmesi, çok ama çok zor değil mi gerçekten?
Onu sevmek, çok yorulmuş ve bitkin bir haldeyken, sert bir sedire uzanmak gibiydi.
·
19 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.