Kitabın başkahramani olan Nora intiharın eşiğindeyken aniden kendini Gece Yarısı Kütüphanesi denilen yerde bulur.
Bu kütüphanedeki her kitapta yaşanması olası hayatların bundan daha mı iyi yoksa daha mı kötü olduğunu(olabileceğini ) görebiliyor.
Her ne kadar hayali bir şey olsa da hemen hemen çoğu insanın isteyebileceği yani şöyle değil de böyle olsaydı, şunu değil de bunu seçseydim daha mı iyi olurdu diye tecrübe etmek istediği ya da en azından görmek istediğini düşünüyorum.
Benim de bazen öyle istediğim oluyor ama yaşayamadigimiz hayatların yasını tutmak, seçimlerimizde "bunu değilde diğerini seçseydim" demek, pişmanlık duymak çok kolay. Esas sorun yaşamadığımız için pişmanlık duyduğumuz hayatlar değil. Sorun pişmanlığın kendisi.
Olası hayatlarımızın herhangi birinin bundan daha mı iyi yoksa daha mı kötü olacağını bilemeyiz. O hayatlar yaşanıyor, evet, ama biz de yaşıyoruz ve asıl bu yaşantıya odaklanmaliyiz...
Biraz da yazarın üslubu ve betimlemelerinden söz etmek istiyorum; kahramanları tanıtması ve mekan değişikliğini aktarmada biraz yetersiz kalıyor, kitabın ortalarında acayip sıkıldım. Bir ara ben bu kitaptan ne anladim acaba diye düşündüm doğrusu yazarın değinmek istediği konu çok güzel ama bazı yerlerinde olaylar çok karışik olmaya başlıyor. O kısımlarında bir an kitabı bitiremeyeceğimi bile düşündüm ama kendimi biraz zorladım ve nihayet bitirdim. Neyse ki sonu çoğu kitap gibi toparladı ve olaylar kafamda biraz daha netleşti...
Yani sözün kısası illaki okunmalı diyemiyecem okunmasa da olur hatta çabuk sıkılanlar okumamali. Bu kitap nasıl oldu da bu kadar popüler oldu onu da anlamadım açıkçası...
·
58 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.