Spoiler*
Bir kadının ayrılık sonrasını kendi içinde de kabullenmeye çalışma süreci diyebiliriz bu kitaba. Osman hayatından çıkmış ama bir türlü aklından çıkamamış. Geçen zaman içinde Osman'a yazdığı mektuplarla yavaş yavaş terk ediyor Osman'ı. Yeri geliyor kendi kendine konuşuyor, bazen de saçma bilgiler veriyor ona. Geçen günlerini anlatıyor, son zamanlarda neler olduğunu. Sonda söylediği gibi bunu yaparken karşı taraftan da hiçbir şey beklemiyor. Öylece kendi kendine mektuplar göndererek ayrılığı bitirmeye çalışıyor. Kendi içinde çıkmazları var, na yapmak istediğini o da tam olarak bilemiyor başlarda. Zamanla içselleştiriyor. Bazen ondan nefret ettiğini söylese de teşekkür ediyor yaşadıkları her şey için. Yaşananları unutmak istemediğini ama hatırlanmasına da çok gerek olmadığını belirtiyor. "Bir gün şeklini şemalini unutsam da hayatımın bir döneminde seni çok sevdiğimi hiç unutmayacağımı biliyorum." diyor. Ayrılık sonrası neler yaşadığını ona anlatırken zaman zaman aslında onu unutmaya başladığını da belirtiyor. Çok kısa ama yaşanmışlığı uzun bir kitap. Zamanlaması tam olarak belirtilmese de yıllar sürdüğü hissediliyor bu mektuplaşmanın. Mektuplaşma dediğim tek taraflı tabi. Kendi içerisindeki hesaplaşmayı karşı tarafa anlatıyor bir nevi. Bu süreç için yazılmış çok anlamlı bir kitap olduğunu düşünüyorum. Çünkü aslında dışarıdan gördüğümüz gibi kolay geçmeyebiliyor bazı süreçler.
·
50 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.