Dorian Gray'ın portresi:
Birkaç yıl önce okumuştum. İlk okumamda da gerçekten büyük etki yaratmıştı bende. Kitaplığımdaki baskı epey yıprandığı ve kitabı muhakkak kitaplığımda görmek istediğim için yeni bir baskısını edindim ve edinir edinmez de yeniden okurken buldum kendimi ve sonuç yine aynı tat, aynı etkileyicilik. Gerçekten oldukça güçlü bir etkiye sahip.
Kitabı okurken Kâh Basil'in Dorian'a beslediği böylesi yoğun bir aşka şaşırıp(karşıdaki hemcinsi olunca şaşırmamak elde değildi o zamanlar benim için)anlamaya çalıştım, kâh anlayamayıp bir kenara bıraktım;
Kâh Lord Henry'nin derin ve bir o kadar da birbiriyle çelişen düşüncelerini kavramaya çalışırken buldum kendimi. Kâh haklı buldum onu , kâh deli gibi kızdım ama sonuç olarak sanırım en çok ilgimi çeken karakter Henry, Basil ve Dorian'ın deyişiyle "Harry" ,oldu.
Dorian'a gelince , güzelliğin ve başlangıçta saflığın temsili olan bu çocuk , Basil'in güzelliğine düzdüğü yoğun methiyeler yüzünden kendi güzelligine hayran olur , Henry ile tanışması ise bu hayranlığı felakete döndürür. Henry'nin haz ilkesinden ve kendisine okuması için verdiği bir kitaptan çok fazla etkilenen Dorian'ın hayatı gittikçe içinden çıkılmaz bir hâl alır. Kötülüğe, pisliğe bulaşan, hazzı hayat ilkesi haline getiren Dorian tüm gerçeklerden kaçsa da, Basil'in varlığı da dahil her şeyi sustursa da susturamadığı bir şey var, o da Basil tarafından çizilen ve artık onun vicdanı görevi üstlenmiş olan portresidir.
Çok çok okunası bir kitap, ısrarla önerilir:))
·
39 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.