Beynin dehlizlerine derin bir yolculuk…
Karısını Şapka Sanan Adam, Oliver Sacks’tan okuduğum ilk kitaptı. Kitabın arka kapağındaki kısacık özet, kitaba olan ilgimi arttırdı. Ama bu kadar etkileneceğimi düşünmüyordum. Uzun zamandır ilk defa böylesine büyük bir hayret duygusuna kapıldım. Sacks vakaları ve notlarıyla beynin mucizelerini ve işlevlerini o kadar güzel anlatıyor ki hayret etmemek elde değil. Kitabı okumaya başladığım ilk andan itibaren bize bahşedilen beynin nasıl bir intizam içinde çalıştığını ve biz farketmeden zihnimizin ne çok işlevi bir arada yürüttüğünü gördüm. Bu o kadar ilginç ki; koklamak, dokunmak, hissetmek gibi farkında bile olmadan yaptığımız basit duyular ve davranışların ardında derin bir sistem var ve bu sistemin aldığı en ufak hasar, hayatımızda çok büyük eksikliklere sebep oluyor. Ama beni asıl şaşırtan şey her hasarla birlikte gelen eksikliğin, beynin başka bir işleviyle tolere edilmesi, tamamlanması. Mesela koku duyusunu yitiren birinin, koku alması imkansız olmasına rağmen koku hafızası sayesinde, bir süre sonra o kokuyu gerçekten aldığını hissetmeye başlaması gibi… Bir de ‘özduyum’dan bahsediyor Sacks. Altıncı duyu organımız, altıncı his.. Özduyum bedenimize yönelik algımız bir nevi. Ve bu algıyı yitirdiğimizde, fiziksel olarak hiçbir sorunumuz olmasa bile bir anda yatağa bağımlı bir hale gelebiliyoruz. Çünkü varolduğuna inanmadığınız bir şeyi hareket ettiremezsiniz. Tıpkı 3.bölümdeki bedenini yitiren kadın gibi.
Bu kitabı okuyup hayret etmemek imkansız. Oliver Sacks’ın inancını bilmem ama bu kitap benim Allah’a olan inancımı daha da arttırdı. Çünkü böylesine muazzam işleyen bir sistem kendi kendine varolmuş olamaz. Böylesine muhteşem bir sistemi ancak sonsuz kudret sahibi Yüce Allah yaratmış olabilir…
·
34 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.