Serinin benim için en sıkıcı ve en içi boş kitabı oldu Geçitteki Ülke. Zira seri gittikçe içi boş cümleler yığını haline geliyor benim için. Özellikle bu kitap. Sayfalar dolusu yazı ama ortada elle tutulur ne bir olay var ne bir tahlil. İlk 60 sayfa Doğan Bey Alanur ilişkisiyle başlıyor. Serinin bize vaat ettikleri ortada ve bu durumda beklentim ilk kitaplardaki gibi dolu dolu bir anlatım oluyor. Ancak ne yazık ki Yıldırım Bayezid'e ulaşmak bile 270 sayfalık bir laf kalabalığından sonra gerçekleşiyor. Yazar büyük şahsiyetlerin anlatımında, diyaloglarında şahane iş çıkarıyor ama sıradan karakterlere gelince tabir yerindeyse kafa ütülüyor bu kitapta. Bunun yanı sıra bölümlerin arası çok uzun. Okuyucu biraz dinlenmek soluklanmak istiyor ama nafile. Bölümler hem çok uzun hem de bu uzunluğunun aksine sanki içi boş gibi. 60-70 sayfalık bir bölümün özünde anlatılan basit bir diyalog belki ama yazar lafı uzatarak dolandırarak bıktırıyor adeta. Sayfalar boyunca devam eden bir paragraf okumak gibi.İlk kitaplarda orijinal gelen güzel betimlemeler artık orijinalliğini kaybetmiş duruma geliyor ve sıkmaya başlıyor. Zaten İlk kitaplarda da yazar bu kadar sözü uzatmıyordu sayfaların içi doluydu. Yazarın sadece Üçler Yediler Kırklar'da farklı bir tarz denemiş olması, sonraki kitaplarda yine bilindik tarza dönmesi hayal kırıklığı benim için. Keşke yeniliğe devam ederek seriyi sıradanlıktan kurtarsaymış. Bu kitap birkaç cümleyle özetlenebilir ve bu özetin içinde doğru düzgün bir olay dahi olmayacaktır. Geriye kalan kısımlarsa birbirinin benzeri betimlemeler. 320 sayfalık kitabın özü bu ne yazık ki. Ahmet Kabaklı bir kez daha haklı çıkmış oldu eleştirisinde. 150 sayfa yazıp daha öz daha dolu yazılabilirmiş. Her şeye rağmen kitap diğerleri gibi rahat okunuyor, üslup ve dil gayet akıcı velakin nihayetinde bu durum susuz kalmış birinin deniz suyu içip susuzluğunu bastırmaya çalışması ama içtikçe daha da susamasına benziyor. Okudukça bir şeyler olsun istiyorsunuz ama bir türlü olmuyor. İnsanın içini sıkacak derecede uzayan paragraflar, sayfalar...Tüm bu eleştiriler biraz da yazara ve seriye karşı oluşan yüksek beklentiden elbette. Çünkü ilk kitaplarla yükselen çıta düşmeye başlıyor. Seriden bağımsız bir kitap olsa ve yazardan okuduğum ilk kitap olsa belki özgün bulup çok beğenebilirdim. Son olarak şunu da eklemem gerekiyor ki Geçitteki Ülke'nin, serinin en zayıf kitabı da olsa son sayfalarıyla ve Yıldırım Bayezid'le; diğer kitaplarda olduğu gibi beni etkilemeyi başararak bir sonraki kitabı okuma hevesi aşıladığını da belirtmeliyim.
Not: Üçlemenin son kitabı Darağacı muhteşem bir final olmuş.Sırf Darağacı'nı okumak için dahi bu kitaba ve bir öncekine sabredilmeli
·
72 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.