·325 syf.····Okunma: 25 Şubat 2025 21:41 Sayfa 170- Buraya bilimsel bir sunumun parçası olmak için gelmiştim ve bu şekilde sergilenmeyi beklemiyordum, ama herkes benden bilim dünyasına sundukları yeni yaratılmış bir şeymişim gibi bahsediyordu. Bu odadaki hiç kimse beni bir birey- bir insan olarak görmüyordu. Fareyle benim adımı sürekli olarak "Charlie ve Algernon" ve "Algernon ve Charlie" diye yan yana kullanıyorlardı, bu da onların bizi laboratuvarın dışında hayatı olmayan bir çift deney hayvanı olarak gördüklerini açıkça belli ediyordu.
Kitabın konusunu ve olay örgüsünü kesinlikle bu kısımdan çıkartabiliriz. Özeti de burada yatıyor zaten.
Charlie özel bir birey ve zeka olarak diğer insanlarla aynı konumda değil. Bilim insanları sayesinde ufak bir operasyon ile olduğundan çok daha zeki hale gelerek kendi dünyasına bizi de beraberinde farklı bakış açılarıyla sürükleyen bir kahramanımız.
Operasyona alınmadan önce kendisine günlük tutmasını istiyorlar ve bu sayede ilerlemesini kaydedebilecekler. Kahramanımız bence gerçekten uzun bir süre içinde, çok fazla yol katediyor. Kendi benliğinin farkına varmasından başlayarak, normal denilen insanların hayatlarındaki gerçeklere dalıyor ve buna adapte olmaya çalışıyor. Aslında sürekli karanlıkta yaşamış birisini birden çok aydınlığa almak gibi düşünülebilir. Tabi fazla aydınlık bir süre sonra karanlıkta kalmanıza sebep olabileceği gerçeğini de bize yaşatarak farkındalığını kazandırıyor. Bakış açısını sadece Charlie ile sınırlandırmayıp iç benliğindeki Charlie ile de bize farklı açılardan yaklaşıyor. Perspektifler ne kadar farklı olsa da aslında tüm olayı yaşayan bir kişi ve onun çevresinde gerçekleşiyor.
Düşündüğümden çok daha farklı şekilde bilinç kazanıp kendi ikili karmaşık ilişkilerini de bizi içine çekiyor. Duygusal ihtiyaçlar, fiziksel istekler çatışmasının çok güzel bir örneği bence.
Genel olarak baktığım da zamanının ötesinde yazılmış bir kitap ve biz "normal" insanlar ile "özel" diye ötekileştirdiğimiz, aslında toplumun parçası olan bireylerin yaşam içerisindeki kayboluşlarını, ötekileştirilmelerini çok güzel ele alan bir kitap. Sonuna doğru beklediğim şekilde ilerlese de, kesinlikle aynı yolda bitmesini isteyeceğim bir kitap olurdu.
İyi uykular Algernon...