Hakikate kızılmaz
Bu kitap bir roman bile değil, içinde tipler bile yok, metni yazan kişi sanki eski anılarını bir gazete köşesinde yazıyor gibi. Sürekli bir nasihat ve vaad ettiği felsefi derinlik vasatın altında. Bunlar gerçekler. Yazarı cesaretlendirmek için bir şey diyemem. Kitabın basılmasından evvel kendisine eleştiri yapılmamışsa belli ki dostu da yok.
Birincisi kahraman kim? Onlarca kişi var fakat bunlar karakter değil, tip bile değil. Hiçbir kusurları yok. Derinlikleri yok. Kişisel inançları ile çatışmıyorlar. Çünkü çatışma yok, konu yok. Ne anlatıyor eski elazığ ve mahalleyi iyi de mahallenin analizi yapılmamış. Yazar bir yerde hiç kötü insan tanımadım demiş yahu insan ruhuna bu denli yabancı olunur mu? İnsanlar kimliklerinden ibaret mi insanın bir kendiliği yok mu?
Velhasıl bu kitabı ulusal çapta ses getirdiğini iddia ettikleri için alıp okudum. Özetle şunu derim eğer bir derdiniz varsa bunu çat diye söyleme yeri roman değildir. Sanat daima ima etmek ve okuyana hürmet ile kendini ifade eder ve daima bir idesi bir gayesi vardır ve bu saklıdır.
Not: Bu yazılanlar hakikate hürmeten yazılmış yazarın kişiliği ile hiçbir alakası yoktur. Kendisini tanımam etmem.
·
167 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.