Disparöni ya da Yaşama Korkusu romanı, dostlukları Galatasaray Lisesi’nde başlayan Feraye ve Cem’in iç içe geçmiş hayatlarını merkeze alırken, bireyin kendisiyle ve toplumla olan çatışmalarını da derinlemesine ele alıyor. Roman boyunca harekete geçemeyen, aynı döngüyü tekrar tekrar yaşayan Feraye ve bir an bile durmadan hareket eden Cem’in zıtlıkları ön plana çıkıyor. Cem, durduğu anda iç dünyasına dönüp bakmaktan, o iç sesin ona fısıldayacağı acı gerçeklerden kaçıyor. Civa gibi sürekli hareket halinde olması, bu yüzleşmeyi erteleme çabası gibi görünüyor. Gerçek hayatta da aslında böyle değil mi? Bazı insanlar, kendi düşünceleriyle baş başa kalmamak için durmaksızın bir koşturmacanın içinde kayboluyor.
Feraye’nin sürekli aynı şeyleri, farklı düzeylerde tekrar tekrar tecrübe etmesi, okuru zaman zaman bunaltırken, onun ümitsizliğine de ayna tutuyor. Fakat asıl dikkat çeken karakterlerden biri de Elver Bey. Dışarıdan bakıldığında toplumun “saygın” kesiminde yer alan, erdem, ahlak ve namus üzerine büyük laflar eden biri… Ancak gerçekte bu söylemler, yalnızca perdeleme taktiği. Elver Bey, ikiyüzlülüğün ve toplumda her zaman alıcısı bulunan sahte doğruların bir temsili. Hepimizin hayatında bir noktada karşılaştığı, hatta belki farkında olmadan destek verdiği bir karakter. İşte tam da bu yüzden, bu tür insanlarla mücadele edilmeli. Çünkü kötülük her yerde ve onu yenmek için cesaretli olmak gerekiyor.
Romanın satır aralarına gizlenmiş gerçeklerle yüzleşmek, hem düşündürüyor hem de sarsıyor. Eğer hayatın ve insan doğasının derinliklerine inmeyi seven bir yapınız varsa, bu kitabın sizi etkileyen detayları olacaktır. Kameranın arkasında kalmamak için birazcık cesaret… Keyifli okumalar!
·
32 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.