Bir münzevinin, melankoligin sözcükler okyanusu
"Gerçeğe ulaşanlar huzursuzdur. Siz huzursuz olmamak için budala olmayı tercih ediyorsunuz" derdi kardeşim ve onun tavsiyesiyle tanıştığım bir kitaptı.
Portekiz deyince aklımıza ilk kasifleri gelir Henrique (D.),Vasco de Gama, Bortolomeu Dias, Pedro Alvares Cabral gibi ve benim içinde okuduktan sonra Portekiz'in edebiyat okyanusuna açılan şairi Pessoa geliyor artik. Kitaba gelecek olursak.
"Huzursuzluğumun sessizliğinde, aşkım, içindeki ağaçlıklı bir yolun en ucunda, terk edilmiş bir evin kapılarının açıldığı bu kitabı büyüttüm.Bütün çiçeklerden ruh topladım onu yazmak için, kuş cıvıltılarındaki geçici anlarla bir sonsuzluk ve durgunluk ağı dokudum."
diyor yazar Pessoa bu kitabı için.
Çogu yazar gibi Pessoa'da yalnızdır, munzevidir "Ana yurdum Portekizcedir"diyen
bir şairdir Pesao, Huzursuzluğun kitabı da öldüğünde sandığından çıkan 27 bin sayfa notlarından derlenmiş, yazilmis bir anlatıdır.
Kitap da bolca Tanrı ve ölüm üzerine şairce bir anlatım, benzetmeler, teşbihler, sözcükler okyanusu var. Zıtlıklar gidip gelen artıyla eksiyi yan yana çok güzel koyan bir yazar, Pessoa. Toplum dışı kendini onlardan soyutlamış, yalnız münzevi bir adam.
Başka insanlarin arasın da rol yapıyor zaman zaman başka biri olmaya çalışıyor.
Başkasıyla iletişim kurmaya zorlandigin da ve toplumsal baskılardan dolayı bir düğüne, cenazeye katılmayı bile kendine dert edinen, insanlarla temas etmekten bu kadar rahatsiz olan biri Pessoa ve şöyle diyor "bir yere davet edildiğimde geceden düşünmeye başlıyorum" kendini öylesine soyutlamışki insanlardan, haliyle de böyle bir karakterden de böylesine bir eser çıkardı.
·
231 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.