İnithar eden üvey kardeşinin, intihar sebebini eşelemek için aile evine dönen kahramanımız. Burada bir içsel yolculuğa çıkıyor; gerek kendinin, gerek kardeşinin aile içi travmalarına ve duygularına bakıyor. Akıcı bir dili var. Kahramanımızı kendi kendine konuşturup sonunda "...dedim hiç kimseye" diye bir cümle kalıbı var işte ona bayıldım.