Omurgası dik, yürüdüğünde yeri titreten, bakışlarıyla kuşların yönünü değiştiren adamları seviyorum. Onlar, bir evin kolonları, kirişleri gibidir; varlıklarıyla toprağına, yuvana güven verirsin. Ne olursa olsun, bilirsin ki çatı çökmeyecek, duvarlar sarsılmayacak…
Bu adamlar, yalnızca adımlarıyla değil, varlıklarıyla iz bırakırlar. Atatürk gibi… Milletine ışık olup karanlığı yaran, ardında yürüyenlere umut veren bir lider. Muhsin Yazıcıoğlu gibi… Davasına sadık, vatanına aşkla bağlı bir yiğit. Fırat Yılmaz Çakıroğlu gibi… Toprağını savunurken canını feda eden bir kardeş. Ve bir mağarada örümceğin korumasına emanet edilen Peygamber Efendimiz gibi… İnancın ve sabrın en yüce temsilcisi.
Bu yiğitlerin gelişini, gölgesinden değil; gökyüzünde savrulan kuşlardan, toprağın kıpırdayan ruhundan anlarsın. Anaların bağrından çıkan böyle adamlar vardır işte… Ruhları gökyüzünde meşhurdur.
Ve onlardan biri de benim kardeşimdi. Adı Ali… Ben ona İla derdim. Çünkü adı kadar, varlığı da kutsaldı benim için. Onun gibi adamlar unutulmaz; isimleri rüzgârda, dualarda, nesillerin dilinde yaşamaya devam eder.
Bu yüzden, omurgası dik olanları, davası vatan olanları selamlıyorum. Onların gökyüzüne kazınmış isimleri, bizlere yol gösteren yıldızlar gibi parlamaya devam edecek…
Huri Çalışkan
·
70 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.