Heyecanlı başlayıp yine sonu benim için heyecanlı biten bir kitap oldu.
Ana karakterimiz Kamer geçmişinde yaşadığı olaylara oldukça öfkeli, intikamla yanıp tutuşan bir genç. Veda Caddesi adını verdikleri tehlikeli bir caddede depoya benzer bir evi var ve bu evde hayatını kurtardığı, arasında kan bağı bulunmayan birkaç gençle birlikte yaşıyor. Tehlikeli, karanlık işlerle uğraşıyor. Ama bir mafya değil. Mafya kurgularını, zorla bir kadına yaptırılan şeyleri okumayı hiç sevmem. Kurguda kısmen bunlar olsa da, benzese de asla değil. Kamer bambaşka bir karakter, çevresindekiler de.
Her neyse...
Kamer'in hayatına ansızın Aymira adlı ana karakterimizin girmesi ile başlıyor her şey. Aymira çok sevdiğim bir karakterdi. Hem Kamer'i değiştirdi, hem de Kamer ile beraber kendisi değişti. Daha da güçlendi.
Aslında kitaptaki çoğu karakteri sevdim. Özellikle Kamer ile birlikte yaşayan Andaç, Aytaç adlı ikizler sonra Zeynep ve Çetin. Aymira ile beraberken yaşadıkları hep muhteşemdi. Yüzümden gülümseme hiç eksik olmadı.
Korumacılıkla dolu, sert, bazen karanlık, bazen oldukça aydınlık güzel bir kurguydu. 
Sümeyye Demirkan'dan okuduğum ilk eser, onun da ilk basılı kitabı olan 
Veda Caddesi - Cevf oldu ve ben hiç pişmanlık duymadım. İyi ki okumuşum. Seri bir kitap ve sanırım birkaç devam kitabı daha var. Hızla onları okumaya geçeceğim. :)
Sümeyye Demirkan'dan okuduğum ilk eser, onun da ilk basılı kitabı olan Veda Caddesi - Cevf oldu ve ben hiç pişmanlık duymadım. İyi ki okumuşum. Seri bir kitap ve sanırım birkaç devam kitabı daha var. Hızla onları okumaya geçeceğim. :)
·
70 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.