Bul Beni / Beyza Alkoç
“Belki de yarası kadar sarılırdı insan hayata…”
Selam arkadaşlar,
Uzun zamandır elimde sürünen bir kitapla geldim bugün. Böyle dediğime bakmayın siz aslında kitabın konusunu ilerlemesini çok sevdim.
İşerimden dolayı her gün 10 - 20 sayfa kadar ancak okuyabildim. Aynı zamanda Beyza Alkoç'un kaleminden okuduğum 7 kitap oldu Bul Beni.
Hemen kitabımın konusundan bahsetmek istiyorum sizlere;
Derin Mavi Sezer, en yakın arkadaşı Baran’ın kaybolduğu gün yanında görülen son kişiydi.Bu kayıp Derin’in ve arkadaşlarının hayatını temelinden sarsarken hayatlarına dahil olan bir yabancı tüm taşları yerinden oynatacaktır. Baran’ın kaybı çocukluk arkadaşları Derin, Dünya, Berfu ve Baran’a tamamen yabancı olan Aziz Ata’yı da içine alarak bir bulmacanın içine sürüklerken ortaya çıkacak gerçek, herkesin inandığından çok başka olacaktır.Kimse tüm bu olan bitenin eski bir fotoğraf çerçevesine bağlanacağını tahmin dahi edemeyecektir.Çünkü harp ve harap kelimelerinin arasında yalnızca bir harf var. İşte o kadar yakın birbirine savaşmak ve perişan olmak...
"Hayat üzgün bir partiydi , kimse aslında mutlu değildi."
"Herkesin umutları vardı ve umutsuzlukları, herkesin imkanları vardı ve imkansızlıkları. Hayat iki uçluydu her daim, kutlamaların konfetileri ve vedaların külleri arasında gidip geliyordu gerçeklik."
"Siyah ve beyaz da bambaşka ama yan yana güzel duruyorlar."
"Bir iç çektim ve düştüm dünyadan. Dünyadan düşen nereye düşer, bilir misin ? Hangi tarafına düşer arafın ? Arafın olur mu ki tarafı ? Ne taraftayım ben şimdi ? Hangi yerde , hangi yönde , kiminle , hangi taraftayım ?"
Sevgiyle kalın,
·
148 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.