Puan vermedi·126 syf.····Okunma: 12 Mart 2025 14:20 》Asıl mesleğinin doktor olduğunu öğrendiğimde saygımın bir kat daha arttığı Anton Çehov'u neden daha önceden okumamışım acaba diye hayıflandım kitabı bitirince.
》Kendisi tiyatro yazarı ve modern kısa öykülerin öncülerinden sayılıyor. Bu alanda öyle güzel işler çıkarmış ve kendini göstermiş ki Çehov Tarzı diye bir ifade var.
》Kitapta 9 öykü var:
Alnıbeyaz: Küçük bir köpek ve anne bir kurtun hikayesi.
Arabada: Marya Vasilyevna adındaki bir öğretmenin hikayesi.
Başkalarının Derdi: Bir çiftin zor durumdaki bir ailenin çiftliğini satın alma hikayesi.
Bir Sanatçının Öyküsü: Bir ressamın içinde yavaş yavaş büyüyen bir aşk hikayesi.
Fazla Abarttı: Bir memurun korku dolu yol hikayesi.
Kaçak: Hastaneye yatan küçük Paşka'nın hikayesi.
Mutluluk: İki çoban ve bir korucu arasında geçen mutluluk üzerine sohbetin hikayesi.
Öğretmen: Mesleğine yıllarını vermiş bir öğretmenin hikayesi.
Yürek Acısı: Bir kızak sürücüsünün yaşadığı büyük bir acının hikayesi.
》Hikayeler genelde günlük yaşamın herhangi bir kesitinden alınmış. Ve sade, temiz bir dille aktarılmış.
Sokakta gezerken şahit olduğu bir olayı anlatır gibi görünürken, sanki hiç sezdirmeden oradan çok güzel öyküler çıkarmış yazar.
》Fikirden ziyade duygular ön planda diyebilirim. Karakterlerin analizlerini yapma şekli, üslubu, verdiği detaylar hoşuma gitti. Hikayelerin sonları okuyucunun hayal gücüne bırakılmış gibi ama asla yarım kaldı hissi uyandırmıyor. Bu anlamda da beni tatmin etti.
》Yazar bir şeyleri değiştirmek için çabalayan, azimli, umutlu bir insanmış belli ki. Ama hüzünlü bir tarafı da hep var hikayelerinde. Hepsinde güzel mesajlar veriyor okuyucuya. Benim en beğendiğim hikayeler Bir Sanatçının Öyküsü ve Yürek Acısı oldu.
Hikaye severlere önerilir...