Hayat insanların duygularını tıpkı dağlar,tepeler gibi zaman içerisinde erozyona uğratıyor. Yaşadığımız irili ufaklı depremler bizi gerçek benliğimizden uzaklaştırıp, o eski çocuksu neşemizi ve heyecanımızı da alıp yerine daha ağır, fakat yere daha sağlam basan mutsuz ve umutsuz insan modellerine dönüştürdü. Yaşadığımız acı ve travmalar zaman içerisinde bizi katılaştırarak o eski esnekliğimizi kaybettirdi ve biz bunun adına “Yaşamak” dedik!..
··
1.936 Gösterim
2 Yorum
Ben Nesli
Jean M. Twenge KAKNÜS YAYINLARI... BİR ARKADAŞ OKUMAMI TAVSİYE ETTİ. SELAMLAR GÜLCAN HANIM
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.