Tolstoy bu eserinde ölmekte olan İvan ilyiç üzerinden ölümü sorgulamakta. Çok yüksek mertebede bir görevde olan İvan bir gün yeni evini döşerken merdivenden düşerek bir o an önemsemediği bir darbe alır. Ama bu darbe onu doktorların bir türlü teşhis koyamadığı ve onu ölüme götürecek bir darbedir. Gün gün hastalığı ağırlaşırken ailesi tarafından özellikle eşi ve kızı istediği ilgiyi görmemektedir. İstediği sadece evet sen hastasın ve biz senin yanındayız ve desteğiz demeleriydi. Bir insan kendisine acınsın istemez normalde ama Ivan o kadar çaresiz ve şaşkın ki ben hastayım acıyın bana diye gizli gizli çığlık atmakta. Ailesi hastalığını önemsememeleri ve normal hayatlarına devam etmeleri onu çok incitir. Hep başkaları tarafından beğenilmek ve takdir edilmek için bir hayat yaşadığının ve aslında kendi istediği hayatı yaşamadığını zor da olsa kabulllenir.
İnsan oğlu galiba başkaları tarafından sevilmek ve takdir edilmek üzere kendilerinin değil de çevrelerinin istediği hayatı bir hayatı yaşıyorlar. Aslında bu konuda önce ben demeyi öğrenip kendi istediğimiz hayatı yaşamalıyız. Sonra Ivan gibi son anımızı pişmanlıklarla geçiririz. Hayat işte bugün varız yarın yokuz.
·
29 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.