Hayatımın en karanlık dönemlerinden geçerken, umudum yavaşça soldu. Bedenim ve ruhum, yorgunluk ve tükenmişlikle sarmalanmışken, artık yalnızca nefesin getirdiği geçici varoluşumla yaşamı sürdürüyorum. Derin bir sorgulamanın ardından anladım ki; sevdalar, aşklar, yaşamlar... Bunlar geçici illüzyonlar. Gerçek olan tek şey, varlığımın özü, içimde saklı olan o değişmez ışık.