Dingin ve yağmurlu bir mart sabahında kucağımda 3 aylık kızımın uyuyuşu,kulağımda nefes alış verişleri ve piyano müzikleriyle; sallanan koltuğumda biten kitabım ve uzun süre ara verdiğim kitap incelemesine dönmem. Ayrıca kitabın hatırlattığı şükür anlarının farkına varmak ve bu farkına varış anı için bolca şükredip buraya da not düşmekle başlayan bir kitap incelemesi girişi :)
Öncelikle kitap beni biraz ters köşe yaptı. Önyargıyla yaklaşıp sıkıcı olduğunu ve sadece mütevazi olmaktan bahsedip uzuyacağını düşünmüştüm ama hiç öyle çıkmadı. Çok güzel bir insanın kendinin farkına varma,gelişme ve tevazu ile özgüven arasındaki noktayı bulma bu sayede insanlığa da katkıda bulunma farkındalığı oldu benim için. Doğumdan sonra pek kitap okuyamayıp sıkılıyordum ama beni okumaya geri döndüren bir kitap oldu,hevesle okudum.
Kitabın kapağındaki tavus kuşu seçiminden som sayfadaki eşine teşekkür yazısına kadar bayıldığım bir kitap oldu. Bir insanın eşine bu denli bir teşekkür yazması beni mest etti..
Kitapta dikkatimi çeken birkaç noktaya değinmek istiyorum; birincisi insanların birçoğunun bakınca kendini diğer insanlardan "orta üst seviye daha iyi olduğunu" düşünmesi ama aslında bu konuda özel bir çabalarının olmadığı ve hatta tek başına sorulduğunda kendini alt bir sekmede görmesi ama başkalarının yanındayken diğerlerinden üstün tutması deneyi çok dikkat çekiciydi. Bunu okuduktan sonra toplum içinde benim de farkına vardığım bit gerçek oldu. Bu noktada kendini değersiz gör,mütevazi ol derken aslında kendine odaklan,başkalarının ne kadar yaptığı değil senin ne kadar yaptığın önemli demek istediğini anlıyorsun. Güzel bir farkındalık oldu.
İkincisi; tevazu sahibi olmak için aslında insanın kendini tanımasının kendini sevmesinin başkalarından gelecek değer yargılarını ve övgülere ihtiyaç duymayacağını söylüyor. Böyle olursa Savunmacılıktan da kurtulacağını söylüyor.
Üçüncü nokta; kendi hayatından verdiği bir örnek. Bir dağ yürüyüşünde yeni tanıdğı insanların kültürel ve sanatçı,kitap sorularına başta tanıyormuş gibi cevap verdiğini ama daha sonra bu konuda dürüst olduğunda aslında onların tepkisinin aşağılayıcı olmadığını ve kendisine yeni bir sürü şey kattığını anlattığı anektoddu. İnsanın yeniliğe, yeni kişilere açık olması bilmediğinden utanmayıp tevazu sahibi olması aslında onu özgürleştirdiğinden bahsediyor.
Sözün Özü kitap kesinlikle okumaya değer, herkese tavsiye..
·
207 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.