Gönderi

le chant des perdus 6' "Biz ki kendimizi terk ettik ve dilimizi kendimiz kestik." «Eğer yolumuz yol olsaydı ya da bir yolumuz olsaydı, önce ayaklarımızı bırakır, sonra sürünürdük o yolu; toprağa karışan kanımızla öncü olurduk ardımızdan geleceklere ve onlara tek bir söz söylerdik. "Gerçek yoldan-oluş, arzuyla düştüğün yoldandır." bir dil bitseydi ağzımızda mutlaka bunu öğütlerdik; ama onlar bu günaha cesaret etseydi ve peşimize düşselerdi ayaklarını bırakabilirler miydi? Ya yoldan-oluş anı geldiğinde, terk edebilirler miydi benliklerini? Bir dile sahip olmak çok geldiğinde onlara, onlar da çok gelebilir miydi ötekilere ve ötekiler de kesebilir miydi dillerini duyulmak uğruna?» (Devam edecek...) [#268796884]
1000Kitap
··
239 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Silva
Gönderi Sahibi
Ne kadar çok "olmak" fiili kullanmışım, neyse düzenledim de biraz toparladı. Metin çok boğulmuştu yoksa. :')