le chant des perdus 6'
"Biz ki kendimizi terk ettikve dilimizi kendimiz kestik."
«Eğer yolumuz yol olsaydı ya da bir yolumuz olsaydı, önce ayaklarımızı bırakır, sonra sürünürdük o yolu; toprağa karışan kanımızla öncü olurduk ardımızdan geleceklere ve onlara tek bir söz söylerdik. "Gerçek yoldan-oluş, arzuyla düştüğün yoldandır." bir dil bitseydi ağzımızda mutlaka bunu öğütlerdik; ama onlar bu günaha cesaret etseydi ve peşimize düşselerdi ayaklarını bırakabilirler miydi? Ya yoldan-oluş anı geldiğinde, terk edebilirler miydi benliklerini? Bir dile sahip olmak çok geldiğinde onlara, onlar da çok gelebilir miydi ötekilere ve ötekiler de kesebilir miydi dillerini duyulmak uğruna?»
(Devam edecek...)
[#268796884]