Kitabı okumaya başladığımda, karakterin rüyasını mı, gerçekten yaşadıklarını mı anlattığını anlamakta zorluk çektim. Nerede başlayıp nerede bittiğini kestiremediğim devrik cümlelerin varlığı, konuşmaların kime ait olduğu konusundaki şüphelerim ve bölümlerin arasındaki geçişlerin hangi sahneye ait olduğuna dair kararsızlıklarım, "böyle kitap mı olur?" dedirttiysede, sonrasında (benim için 110. sayfadan sonra) kitap akıp gitti. Elimden bırakamaz hale geldim. Acılarla yorulmuş, acılarla yoğrulmuş hakikatleri gözler önüne seren distopik bir kitap. Kitabın uzaklaştırdığı kadar yakınlaştıran hikayesinin günümüzü düşündürmekten ziyade yaşadıklarımızı farkettiren bir anlatımı var. Sanki sonumuzu gösteren bir film izler gibiydim. Bazı sahnelerde yüreğim acıdı, gözlerim yaşlara boğuldu, boğazım düğümlendi.
Kitabı okurken empati yapmadım da orada olan bendim sanki... O kadar derinden etkiledi.
Kitabın adı neden "Peygamberin Şarkısı" diye merak ederseniz benim gibi, okumanızın sonunda anlayacağınızı söyleyebilirim. Ben çok merak etmiştim adının bu olmasının sebebini ve her satırda aradım bu nedeni. Biraz da bu merakla başlarda sıkılmama rağmen okumayı bırakamadım.
·
65 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.