"eileen merdivenin tepesinden aşağı, alice ise yukarı bakıyordu, yüzleri tedirgin, ürkek, kederliydi, her biri öbürünün sönük bir aynası gibiydi; saniyeler geçerken karşılıklı, solgun, asılı durdular."
herhangi bir önyargım olmadan başladığım bir kitaptı ve yazardan da okuduğum ilk kitap. başlarda kitaba ısınmakta biraz zorlandım bu da okumamı zorlaştırdı ama devamında gerçekten kendini sevdirmeyi başardı. okumak için çok fazla vaktim olmaması nedeniyle uzun bir zamana yaymak zorunda kaldım okuyamadığım zamanlarda da kitabı hep özledim. çünkü karakterlerde kendimi bulduğum çok fazla şey vardı. sadece yaşamak isteyen, hayatlarını yoluna sokmak isteyen, sevilmek ve sevmek isteyen birkaç insan.. her insan gibi. onların bu sıradanlığını okumak bana kendimi çok iyi hissettirdi. özellikle kitabın sonlarını daha çok sevdim yüzümde bir gülümseme ile bitirdim.
"benim de kendim için hayalini kurduğum hayat bu değildi. ama sahip olduğum hayat, elimdeki tek hayat bu."
·
196 Gösterim
1 Yorum
bu yazarın çok iyi dili olduğunu düşünüyorum. şimdiye kadar üç kitabını okudum ve en sevdiğim kitabı bu kitap oldu. günlük hayatın içinde, sanki bir arkadaşının yaşadıklarını sohbet ederken öğreniyormuşsun gibi yazıyor. beğenmene çok sevindim 🧡
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.