Merhaba kitap severler
Sahi ya bu insanlar neden bu kadar mutsuz? Geçim derdi ya da ensesi kalınlarında güven duymadığından güç adı altından karanlık taraflarını gizleyip göstermediğinden olabilir mi? Ya da güçsüzü güçlünün ezmesinden harcamasından olabilir mi? Bu liste uzar gider. Bende elime kalemi alsam çok şey yazarım belki ama önemli olan boğmadan okuyucuya saygı duyarak yazmak değil mi?
Yazar, çocukluğundan hayatından örneklendirerek tecrübelerini adeta satır aralarında herşeyi ben bilirim mesajı vererek mutsuzluğun kitabını yazmış. Kişiye göre değişen mutsuzluk ve tatmin sizlik arasında sıkışan insanları bu şekilde sınıflandırmak açıkcası benim hiç hoşuma gitmedi. Hele ilk sayfalarda mizahı bir şekilde anlatılam mahalle arası ve okul yolculuğu resmen benimde bıyık altı gülmeme sebep oldu.
Şimdi yaşadığın çoğrafya da en iyi koşullarla yaşayan ile varoş bir mahallede elindekilerle yetinenlerin hissettikleri aynı olabilir mi? Günümüzde de onca diplomalara sahip olurken o sistemin içinde debelenirken eğitim için şartlarımızı ne kadar zorlasakta sonu bir şekilde ya bir mağazada diplomalı tezgahtara ya da diplomalı tekstilciye çıkıyor. Sakın ola yanlış anlamayın kimsenin ekmek kavgasına çalıştığı yerleri küçümsediğim yok benim haddime değil, bilakis geçim derdiyle çabalamak saygıyı gerektirir.
Demem o ki altın tepside sunulan hayatla dişini tırnağına takılan hayat aynı olabilir mi? Gel de mutlu ol arkadaş.
·
45 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.