Orhan Kemal’in Hanımın Çiftliği üçlemesinin üçüncü kitabı Kaçak, serinin önceki kitaplarından oldukça farklı bir atmosferde ilerliyor. İlk iki kitapta Güllü’nün karakter gelişimi, onun toplumsal dönüşümü ve o dönemin siyasi yapısıyla olan ilişkisi merkeze alınmışken, bu kitap bambaşka bir hikâyeye odaklanıyor.
Açıkçası, Kaçak beni ilk iki kitap kadar içine çekmedi. Çünkü önceki kitaplarda Güllü’nün değişimi, yaşadığı çelişkiler ve toplumsal konular çok daha derin işlenmişti. Ancak bu kitapta Muzaffer Bey’i öldüren ve çiftliği ateşe veren Habip’in hikâyesine geçiş yapılıyor. Habip’in kaçışı, saklandığı Hacer ve oğlunun küçük dünyası içinde şekilleniyor. Bu yeni karakterler, önceki kitapların çizdiği büyük toplumsal tablodan daha dar bir çerçevede anlatılıyor.
Elbette Orhan Kemal’in dili yine güçlü, doğa tasvirleri ve karakterlerin iç dünyasını işleyişi etkileyici. Ancak hikâyenin yön değiştirmesi, serinin bütünlüğü açısından beni biraz hayal kırıklığına uğrattı. Güllü’nün hikâyesinin nasıl devam ettiğini görmek isterdim. Habip’in kaçışı ve saklandığı ortamın anlatımı ne kadar gerçekçi olsa da, önceki kitaplardaki toplumsal eleştirinin ve siyasi atmosferin gücünü bulamadım.
Bu yüzden Kaçak, üçlemenin en zayıf halkası gibi hissettirdi. İlk iki kitabın sunduğu derinlik ve dramatik yapının aksine, bu kitap daha bireysel bir kaçış hikâyesi gibi kaldı. Eğer üçleme bir bütün olarak değerlendirilirse, bu kitabın diğerlerine kıyasla daha az etkileyici olduğunu düşünüyorum.
·
122 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.