Düşmüş Tanrıların Çocukları
Hiç sevemedim. Baştan aşağı savaş sahneleriyle doluydu. Her bölümde çarpışan kılıçlar, çekilen hançerler vardı. Çok politikti, sıkıcıydı. Tamamen savaşa ve stratejilere odaklanılmıştı. Keyif veren, sempatik ve komik tek bir karaktere, olaya yer verilmemişti. Dönüp dönüp aynı sayfayı okuyormuşum gibi hissettirdi. Çok fazla yer ve karakter adı vardı. Bu durum zenginlik ve derinlikten ziyade kitabı boğucu ve karmaşık bir hale getirmişti.
Carissa Broadbent'in kaleminden okuduğum 4. kitaptı ve ilk kez bir kitabını beğenmemekle birlikte 2. yarısını atlaya zıplaya zar zor bitirdim.
·
59 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.