Nerden bilirdim aşkın sözcükleri mühürlediğini.
Sensizliğim, sessizliğe dönüşünce gördüm kimsesizliği.
Ve sonra o kimsesizlikte hakiki aşk etti tecelli.
Sükûtumun içinden aşk-ı ilahi filizlendi.
"Kim"sesiz olmak da kalabalık bir meseleymiş meğerse.
En sonunda "ben"siz kaldım da "kimse" olamadım bile.
İşte o vakit bir garip sualdi ahvalim "ney"im diye gezdim.
İlahi bir nefestim, Tanrı rahmetini üfledikçe
Gönüllere girip kiri pası temizleyen garip bir sestim.
G҉ E҉ C҉ E҉
·
65 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.