Arkamıza bakmadan kaçıyoruz.
Birbirimizden, benliğimizden, içimizde doğuştan var olan güzelliklerden, beyazdan, aydınlıktan, çiçekten kaçıyoruz. Düzensizlikler ortasında bocalamaktan başka bir şey değil bu.Kim durup da düşünebiliyor bunları?
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.