Travma ve ilişki koçu yazarımız bizleri on dört farklı öyküyle, birbirinden farklı duygu ve düşüncelerin içerisine dahil ediyor. Her öyküde durup bir düşünme ihtiyacı hissediyoruz neden diye sorarsanız. Çünkü okuduğumuz öyküler o kadar tanıdık o kadar hayatından içersinden ki hiçbirini okurken yabancılık çekmiyorsunuz. Sorguluyoruz neden bunları yaşatıyoruz yada yaşamamıza müsade ediyoruz.
Zehirli ilişkiler, narsist insanlar, kötü davranan eşler, arkadaş ilişkileri, manipülasyon, narsizizm.. gibi birçok konuya dair öyküler.. Bu tarz ilişkilere zaman zaman hepimiz maruz kalmışızdır diye düşünüyorum. Ancak bunu fark edebilecek bilinç de insanlarız böyle bir baskıya tostik insanlara maruz kaldığınızda uzaklaşmamız gerekir. Çünkü bunu anlayacak bireyleriz her birimiz.
Her öykünün kendisine özgü bir konusu var her biri ayrı ayrı değerli ancak bir hikaye var ki en çok savunduğum konudur. Aile; insanın arkasında ailesi yoksa var olduğu halde yok ise, umarım bu kısmı anlıyorsunuzdur. O insan ailesi olmayan insanlardan daha da kimsesizdir bana göre. Öyküden kısacık bahsetmek istiyorum; Bu öykü bir anne kızı ilişkisini vurguluyor. Anne eşim bana şöyle davranıyor şunu konuşuyor diyor anne ise, yine ne yaptın kim bilir diye tepkiler gösteriyor! Bu kızın bir annesi var mı? İlk soru bu bence yok. Herşeyin sorumlusu olarak kızını gören bir anne modeli var bu öyküde ne yazıkki bu çok hayatından içinden bir öykü. Maalesef ki çevremizde çokça görülen bir anne kızını savunmayan bütün sorunu yada suçu kendi evladında gören içeriğini araştırmayan bir anne. Bence evladının arkasında durmayan aile var olmasın!
Kısacık ama dolu dolu bir eserdi benim açımdan, okuyup çokça kendinizden bir parça bulabilirsiniz. Bence kitaplığınızın bir köşesinde bu esere yer vermelisiniz.
·
30 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.