Hikaye devamlılığı açısından hızlı geçişler var, edebi bakımdan doyuruculuğu pek olmuyor. Ama distopya tarzı olması sevmeme yeter. Ağza Alınmayacak Devirler’den kalan düzeni keşfeden, zihninde olan o güne kadar ismini koyamadığı düşüncelerin karşılığını, o devirlerden kalan kitapları bulduğunda anlamlandıran biri. İnsanların isimleri kodlarla alınıyor. Konuşmaları yasak, hatta düşünmeleri yasak. Yöneticiler senin ne yapacağını belirliyor. Biz var, ben yok. Kitabın başlarından itibaren biz diye bahsettiği kişilerin sadece kendi olduğunu bir süre sonra fark ediyorsun, ben kavramını birçok keşiften sonra farkediyor. Ayn Rand, birileri için yaşamanın insanın benliğinin elinden alınması demek olduğunu gösteriyor bize. Önce kendimiz için var olmalıyız. Önce Ben’in varlığı…
·
19 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.