Gerek gündem gerek şahsi yaşantı içerisinde mental yorgunluktan ötürü oturup kafa yormayı gerektirecek bir şeyler okuyamadığım için son zamanlarda basit kurgulara ve romantik komedi tarzı eserlere yöneldim. Bu da öyle bir kitap. Aşırı tırt bir sözde nefretle başlayıp bir o kadar tırt şekilde aşka dönüşen, iki elemanın nefretten aşka ve hatta dört çocuğa uzanan sıfır yorucu basit hikayesi diye özetlemek mümkün. Karakterler birbirlerinden öyle delice nefret ediyorlar ki fotokopi odasından otel odasına her fırsatta birbirleriyle sevişmeye çıkıyorlar. Ne bileyim hastalanana bakmalar, koşu yarışına desteğe gitmeler falan filan. Öyle bi nefret ediyorlar birbirlerinden yani. Böyle kitaptan nefret edermiş gibi yazdığıma bakmayın, kafayı bomboş ediyor, sinir stres kalmadı üstümde resmen birkaç saat için de olsa.