Tevafuk eseri karşılaştım Ali beyle bir videosu aracılığı ile . Neler yazıyor kitapta bilmiyordum ama içime gelmişti bir his. Hayat hikâyesini 7 bölümle anlatmış Ali bey sonlara doğru seyahat etmeye başlamış ve kesitleri bize aktarmış. Hep yalnız kalmak zorunda kalmış. Hatta kendisi kitabında bunu : " ... Hayatta bazı yolları tek başınıza almak zorundasınız aile olmadan, arkadaş olmadan sadece siz ve inancınız aksi halde birilerine bağlı yaşayarak bir yol alamazsınız..." Diyerek bize aktarıyor. Ali bey doğru bir duvar gibi hep dik durmuş kendine inanmış her zaman umut varmış onun için ölüme yaklaşmışken bile . Bazen derinden içim sızladı anlattıklarına karşı bazen anlatış tarzı içime işledi gülümsedim. Bazen de nasıl oluyor da bunca yenilgiye rağmen hâlâ devam edebiliyor dedim, çaresizliği derinden yaşamış biri olarak onun yaşadığı çaresizliklere bakınca açıkçası biraz kendi derdimden utanır oldum. Maddiyat , ilişkiler , sağlık , aile , özgürlük mücadelesi içinde tohumdan ağaca dönmeye çalışıp son baharda çiçek açmaya uğraşan Ali Bey'in hikayesi kendisine güzelliklerle dolu bir ömür diliyorum.Bu kitapla defalarca yeniden okuyacak olacağımı bilerek o zamana kadar , iyi ki bu kitabı okumak bana nasip oldu diyorum. Sağlıcakla kalın....
ÖzgürlükAli Polat