Çocukluğumda okuduğum bir kitabı yetişkin olarak tekrar okumak istemiştim. Çocukken Peter Pan eğlenceli, neşeli bir çocuktu. Tinker Bell tüm periler gibi iyilikle dolu çocuklara yardım eden bir periydi. Kanca bile Peter den hoşlanmasa bile korkutucu değildi. Oysa şimdi kitabı tekrar okuduğumda bambaşka bir gözle gördüm her karakteri. Wendy kızıyla sohbet ederken uçabilmek için “neşeli, masum ve kalpsiz olmak gerekir” diyor. Bu cümle önce beni dehşete düşürdü ama düşününce bunun aslında çok doğru olduğunu farkettim. Biz çocukları ne kadar neşeli ve masum diye nitelesek de aslında her çocuğun içinde zaman zaman kalpsiz bir yan vardır. Kendi istekleri olduğu sürece karşısındaki insanın neler yaşadığını çok da farketmezler. Onlar için önemli olan istedikleri oyuncağın alınması, istedikleri oyunu oynamaları, canları istediğinde parka gitmeleri, istedikleri arkadaşları ile vakit geçirmeleri önemlidir. Ebeveynlerin onlar için yaptıkları fedakarlıklar, oynamayı reddettiği arkadaşının üzülmesi vb. çok da umurlarında olmaz, farketmezler bile. Kitap her ne kadar bir çocuk için korkutucu ögelerle dolu gibi görünse de karakterlerin kişilikleri açısından son derece gerçekçi. Rakiplerimizle mücadele ederken her zaman sadece iyilikle konuşmak yeterli gelmez bazen sert olmamız gerekir. kıskançlık, korku, kibir, iki yüzlülük, öfke vb duygular zaman zaman hepimizde var bazen bu duygulara yenik düşüp yapmamamız gereken şeyleri yapabiliyoruz. Çocukluğumuzda bir masal gibi okusak da Peter Pan ı şimdi görüyorum ki aslında son derece gerçekçi yazılmış. Her şey toz pembe değil olduğu gibi gösterilmiş.
·
66 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.