Son Ada ile tanıştığım Zülfü Livaneli'ye bu kez Kardeşimin Hikâyesi ile devam etmek istedim. Bilhassa bu kitabi seçtim ki ilk kitapta bulamadığım edebi doyuruculuğu belki bu kitapta bulabilirdim. Fakat yine olmadı. Son bir şans olarak Serenad'a bıraktım beklentilerimi.
Kurguya gelirsek birbirinden bağımsız iki kurgu vardı. Bunların bir yerde ilişkilendirilmesini bekledim kitabın sonuna kadar. O da olmadı. Her iki kurgunun da sıra dışı olduğunu söylemeden geçemem. Okuduğuma tabii ki pişman değilim. Ancak şu var ki Serenad'ta da umduğumu bulamazsam sanırım yerli yazarlar listeme sevgili Zülfü Livaneli'yi eklemem çok zor görünüyor. (Bu biraz şahsî meselem olsa da söylemiş bulundum)
Herkese keyifli okumalar.
·
24 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.