Eskiden, ortaokul yıllarında gerçek bir çocuk iken okuduğumda bu kadar etkilendiğimi hatırlamıyorum ama şu an, yetişkinliğe adım atmak üzere olan biri gözünde okuyunca anlıyorum ne demek istediğini.
Bu insanı yalnızlıkta tanıştıran yolculuk, görünenden öteye bakabilen gözlere, sevginin bir sorumluluk olduğu gerçeğine ve "öz"e ulaşmanın önemine değiniyor. Küçük Prens bize, "İnsan ancak kalbiyle görür, gözler asıl olanı göremez," derken aslında basit gibi görünen şeylerde gizlenen derin anlamlara odaklanmamız gerektiğini söylüyor... Kitapta tasvir edilen işi gücü kendini bir şey sanan, işi gücü sayılardan ibaret olan, içindeki çocuğu kaybetmiş yetişkinlerin özellikle okuması gerektiğini düşünüyorum...
·
119 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.