Kitabın başlarını çok heyecanla okuyordum mükemmel bir aşka tanık olduğumu sanıyordum ancak sonlara doğru bunalarak okuduğum bir kitap oldu. Kitap erkek anakahramanın ağzıyla yazılıyor.
Bir gün Marianne isimli yeni tanıştığı kadının onunla yaşamak istediğini ve ilk defa bir kadınla yaşacak olduğunu söylüyor. Ve kitabın devamını da bununla devam eden bir süreç, aslında erkeğin bir kadına bağlılığı ve kendini bulmasını okuyoruz kitapta. Zamanla tamamen bir kadının fikrine ve davranışlarına bağlanan kendine yabancılaşan bir adamın hikayesi. Öyle ki arada sevgi var mı derseniz sadece erkekte olduğunu kadının ise oldukça bencil ve suçlayıcı biri olduğunu düşünüyorum. Öyle ki erkek bunu fark etse bile önemsemiyor çünkü bir bağlılık söz konusu. Yani adamın ne gururu kalıyor ne haysiyetini. Sonlara doğru cidden o kadar sinir oldum ki kadının yaptıklarına ve adamın gurursuzluğuna…
Neyse ki kitabın son cümlesinde söylediği cümleyle adamın bazı şeyleri kabullenmeye başladığını görüyoruz.
Sonuç olarak, kimseye koşulsuz bağlanmayın kendi fikirleriniz ve davranışlarınız olsun, onları da kendi istediğiniz için yapın. Bırakın insanlar sizi siz olduğunuz için sevsinler. Bu kadar!
·
38 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.