Bipolar bir zihnin iç dünyasını, dışarıdan bir gözlemci gibi değil, doğrudan yaşayan birinden okumak… Durulmayan Bir Kafa tam olarak bunu sunuyor. Kay Redfield Jamison, sadece bir psikiyatrist değil, aynı zamanda hastalığı bizzat deneyimleyen biri olarak kaleme alıyor bu kitabı. Ve işte bu yüzden, okurken bir akademik metinden çok, kendi iç dünyamızın bir yankısını duyuyoruz.
Kitap boyunca Jamison’un hayatı üzerinden manik ve depresif dönemleri izlerken, hastalığın sadece bir tanı olmadığını, aynı zamanda bir kimlik, bir kader ve bazen de bir lanet olduğunu hissediyoruz. Manik atakların zirvesinde yaşadığı coşku ve yaratıcı enerjinin büyüsüne kapılırken, depresyonun karanlık kuyularına düşüşündeki kaçınılmazlığı da iliklerimize kadar hissediyoruz. İşin en çarpıcı yanı ise, bu gelgitlerin onu hem yok eden hem de var eden unsurlar olması.
Jamison, bipolar bozukluğu bir lanet olarak görmenin ötesine geçerek, onun getirdiği sanatsal ve entelektüel avantajları da ele alıyor. Virginia Woolf’tan Lord Byron’a kadar pek çok yaratıcı dehanın bu hastalıkla nasıl iç içe yaşadığını anlatırken, zihinsel farklılıkların bazen bir yetenek kaynağı olabileceğini düşündürtüyor. Ama aynı zamanda, tedavisiz bırakıldığında insanın tüm yaşamını nasıl paramparça edebileceğini de açıkça gösteriyor.
Özellikle litiyum tedavisiyle ilgili bölümler, hem bir hastanın hem de bir doktorun gözünden süzülmüş bir iç hesaplaşma gibi. İyileşmenin bedeli, hastalığın kimliğe kazandırdığı “sihir”den vazgeçmek mi? Ve eğer bu sihir, aynı zamanda insanı mahveden şeyse, onu kaybetmek gerçekten bir kayıp mı?
Bu kitap, sadece bir psikiyatrik rahatsızlığı anlamak isteyenler için değil, kendi zihninin fırtınalarıyla mücadele eden herkes için bir kılavuz gibi. Bipolar bozukluğu dışarıdan değil, içeriden anlatıyor ve en önemlisi, bu anlatımı bir damla samimiyet eksiltmeden yapıyor. Eğer kendi iç dünyanızda dalgalanan bir deniz varsa, Durulmayan Bir Kafa size hiç de yabancı gelmeyecek
·
67 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.