Émile Zola’nın Tazı Payı, Rougon-Macquart serisinin ikinci kitabı olarak, zenginlik, şatafat ve hırs uğruna insanların ne kadar ileri gidebileceğini gözler önüne seriyor. Devlet adamlarının çevirdiği dolaplar, ahlaki değerlerin nasıl hiçe sayıldığı ve güç uğruna verilen ödünler, romanın temel taşlarını oluşturuyor. Servetin ve gücün Paris’in derin yarıklarında nasıl şekillendiğini gösteren etkileyici bir hikâye…
Serinin ikinci kitabını da ilgiyle okudum. Görünen o ki her kitapta bir Rougon çocuğu ve onun çevresindekileri okuyacağız. Bu kez Pierre’in en küçük oğlu Aristide ile tanışıyoruz. Babasının izinden giderek şan, şöhret ve para hırsına kapılmış bir karakter. Karısı ölünce kendisinden çok genç bir kızla evlenmesi ve Renee’nin hikâyeye dahil olduğu an onun güvenilmez biri olduğunu sezmem, bana Madam Bovary’yi anımsattı.
Ancak Rougonların Yükselişi bana daha etkileyici geldi. Tazı Payı bazı bölümlerde gereğinden fazla uzatılmış hissi verdi. Yine de Zola’nın toplum analizleri ve insan doğasını işleyişi her zamanki gibi etkileyiciydi. Serinin devamında neler olacağını merak ediyorum.
·
65 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.