Şiir okumayı hiç sevmeyen biri olarak bu şiir kitabını okumayı istedim çünkü Edgar Allan Poe'yu çok severim. Kuzgun şiirinin de "narrative poem" dedikleri bir hikaye anlatan şiirlerden olduğunu biliyordum, bu yüzden şans vermek istedim.
Kitabı girdap kitap diye hiç bilmediğim bi yayınevinden okudum ama sonra çeviri okuduğum için pişman oldum. Açtım bir de orijinalini okudum ama sadece The Raven yani kuzgun adlı şiirin. Kitaptaki diğer şiirleri tek tek bulup okumaya üşendim.
Yani dediğim gibi ben şiirden anlamam ama şiir yazılacaksa da böyle yazılsın diyesim geliyor. Sakin sakin içinize işleyen bir ilerleme var şiirde. Poe'nun hikayelerinden aşina olduğumuz kasvetli hava burada da hakim. Pencereye gelen bir kuzgun ile çaresiz bir aşığın diyalogunu okuyoruz aslında şiirde, yalnız kuzgun sadece tek bir kelime söylüyor: Nevermore.
Bu umutsuz aşığın kuzgunun gelişinden, konuşmasına şaşırmasından hafiften delirmeye doğru gidişini okuyoruz. En az bir kısa hikaye kadar tatmin etti.
Şiirin yakın okumasını yapabilecek kadar şiir tekniklerine ve poe'nun referans verdiği şeylere hakim değilim ama ortalama bir okuyucu olarak beğendiğim bir şiir oldu.
·
41 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.