“Atticus’un şu sözü hâlâ aklımda: 'İnsanları yargılamadan önce, onların ayakkabılarında bir mil yürümelisin.' Bu cümle, kitabın ruhunu özetliyor sanki. Harper Lee, Maycomb’un tozlu sokaklarında gezinirken bize sadece Scout’ın çocukluğunu değil, insanlığın çelişkilerini de anlatıyor. Tom Robinson’ın davası, önyargıların nasıl kör bir bıçak gibi işlediğini gösterdi bana. Bazen adalet, mahkeme salonlarında değil, Atticus gibi insanların sessiz cesaretinde saklı. Kitabı kapattığımda, bülbülün masumiyetini korumanın bedelini düşündüm... Ve Boo Radley’in gölgedeki merhametini."
“Cesaret, elinde silahla düşmana saldırmak değil, düşündüğünü haykırabilmektir," diyordu Atticus. Bu, kitabın bana bıraktığı en büyük miras oldu.
·
55 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.