EBEDİ REKABET İNCELEME1000Kitap
Bu kitabı sonunda oturup okuyabildiğim için çok mesudum. Peki neden bu kitap? Önce bu kitabı neden yana döne aradım onu anlatmak istiyorum. Bir gün nedensizce pinterestte dolaştığım bir anda "kişilik tipinize göre hangi kitap karakterisiniz?" editi ile karşılaştım. Hangi kişilik analizine göre olduğunu hatırlamıyorum bile. Sonrasında baktım ki arkadaş grubumdaki herkes için verilen karakteri tanıyorum. Ama kendiminkini ise bilmiyorum. Evet benimki Iris Winnow'du. Ve o zaman daha bu kitap Türkçeye çevrilmediğinden benim için tam bir hüsrandı. Kısaca koca bir kitabı sadece Iris Winnow'a benziyor muyum diye okudum. Peki benziyor muyum? Emin değilim.
Kitap hakkındaki görüşlerime gelecek olursak bu kitabı okurken şunu fark ettim ki ben normal bir karakter okumayı çok özlemişim. Tamam kitabımız içinde savaşlar, yaratıklar, tanrılar var ama başrollerimiz sadece savaş muhabiri. Normal insanlar yani. Tutup tanrılara meydan okuyan yok, canavarların üstüne atlayıp onları uçurmaya çalışan yok. Hatta savaş esnasında oturup ağlıyorlar yani o psikolojiden dolayı. Acayip etkilendim şahsen uzun zamandır yeni nesil fantastiklerde bu kadar insan insan karakterler görmüyormuşum.
Madem o kadar övdük bir de eleştiride bulunalım ki dengeli gitsin. Genelde biraz daha yeni yazarların kendilerini süreç içinde geliştirdiklerini keşfettiğimden beri yazarların ilk kitaplarını okumaya karşı önyargılıyım. Yine de baktım ama galiba sevgili yazarımızın daha önce de yayımlanan kitapları var. Ona rağmen karakterleri çok sığ buldum. Bazı sahnelerde durup da "Gerçekten söyleyeceğin şeyler bu kadar basit mi?" diye karakterleri de eleştirdim. Yine de benim için çok sıkıntı bir durum değil. Okumama bir engeli olmadı.
Şimdi de sıra bir başka övülecek kısımda. Bu konu için yazarı gerçekten saygıyla selamlıyorum çünkü kendisi gerçekten oturmuş, kitabı için bir mit kurgulanmış ve en önemlisi bunu harcamamış. Yani genel olarak son zamanların kitaplarında potansiyeli olan kurgular hep iki karakterin fontrikontonu için harcandığı için bu kitapta dedim ki teşekkür ederim.
Genel olarak toplamak gerekirse fena bir kitap değildi okunabilir. Uzun zamandır daktilo resimlerine bakıp iç çeken ben için hele acayip zevkliydi. O sebeple bir şarkı sözüyle bu incelemeyi sonlandırıyorum.
You left your typewriter at my apartment
Straight from the tortured poets department
(Bence yakışıyor)
·
127 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.