diyorum ki;
senin sevgin,
sırtımda birikmiş küllerden bir heykel yonttu...
her dökülen toz,
yerini
senin avuçlarının sıcaklığına bıraktı.
artık içimde,
rüzgâra meydan okuyan
bir çınar var...
kökleri,
senin gözlerinin derinliğine uzanan.
senin sevgin,
geceyi yarıp gelen
o ilk şafak ışığı ki;
korkularımı,
duvar resimlerine dönüştürdü...
şimdi onlara bakıp,
"ne de güzel yenilgilerdi" diyorum.
ne zırh kaldı, ne kılıç...
sadece,
ellerimizde yeşeren
bir sabah otu var...
ki her dokunuşta,
yeryüzüne bir daha alışıyor tenim.
senin sevgin,
bana kendimi
ilk defa
tam
ve
eksiksiz
hissettirdi...
çünkü sen,
benim kayıp parçam değil,
kendimi bulduğum bütündün.
Bu şiir, Huri Çalışkan'ın kaleminden...
"Sevginin çimentosuyla ördüğümüz duvarlara" ithafen yazıldı.
sevgilerimle
·
45 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.