Eserde; 1300’lü yıllarda Avrupa’da manastır idarelerindeki siyaset değişikliği ile manastırların istikrarsızlaştırılması ve gerileme süreci ele alınmıştır. Toplamı on altı yıl olan ve dörder yıllık dört aşama hâlinde manastırlardaki iktidar değişikliği incelenmiştir. İlk aşamada başta mali araçlarla manastırlarda dünyevileşme sağlanmıştır. İktidarla iyi geçinen manastırların malen desteklenmesi ve kolaylıklar sağlanması bu aşamanın özelliklerindendir. İkinci aşamada beklenen kişilerin yerine manastırların da karşı çıkmadığı kişiler rahip olarak atanmıştır. Bu aşamada özgürlük ortamı gerilediği gibi istenmeyen kişiler hakkında soruşturmalar açılmıştır. Yeni yönetimle aynı anlayışta olan kişilerin yönetime getirildiği üçüncü aşamada başrahip seçim usulü değiştirilerek başrahiplerin doğrudan atanması usulü benimsenmiştir. Son aşamada ise yeni iktidarın yetiştirmesi olan tamamen iktidara bağlı kişiler atanmıştır. Tamamen keyfi bir yönetim, itiraz edenlerin sapkınlıkla suçlanması veya dışlanması son aşamada yaşanmıştır. Orta Çağ’daki manastırlar üzerinden yaşanan bir istikrarsızlaştırma süreci veya iktidar mücadelesi büyük ölçüde son zamanlardaki demokrasiden uzaklaşma eğilimleriyle ilginç benzerlikler taşımaktadır. Eserin en etkili ifadesi ise şudur: “Quid non credis? Mutato nomine ac tempore et de te fabula narratur!” (Neden inanmıyorsun? İsimleri ve tarihleri değiştir, anlatılan senin hikâyendir.) (s. 93)
·
32 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.