Tüm sözlerin, sıfatların ötesinde insanın her daim kendini iyi hissettiği bir sığınağın olduğunu anlatan bir eser.
Doğum sonrası annelerin yaşadığı baby blues gibi bir hüzün aslında o şehvetli arayış, ötesinde hiçbir şey yok. Daha çok bilmek, daha çok görmek mutluluk getirmeyecek. Bir ayrık otundan farklı olmadığımızı anlayana kadar hep başa döneceğiz ve bir gün muhakkak bu dünyaya bir ağacın dalında dinlenen kırlangıç olarak geri geleceğiz. Öyle ki kırlangıç dinlenirken yorgun olduğunu bile bilmeyecek. Kırlangıçların da aradığı bir şeyler var mıdır, yoksa bilinç en büyük kafes midir? İçimizdeki his ile yeniden karşılaşana kadar arayış ve huzursuzluk hiç bitmeyecek.
Zima Blue 10 dakikada sorabileceği tüm soruları soran bir eser, yazarı kendi cevabını çoktan bulmuş, bize kalan ise "ne aradığımızı" tekrar tekrar sormak.
·
261 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.