"Dağılmaya ihtiyacım vardı ve Jax, kırık parçalarımı yakalamak için oradaydı."
"Senin kırık parçalarını seviyorum çünkü onlar bana yaşanmışlıklarını gösteriyor."
Oh my godddd, my shaaaylaa
En son okuduğum o sinir bozucu kitaptan sonra bu kitabı okumak ve Jax Kilter’la tanışmak benim için bir lütuftu, gerçekten.
Öyle aman aman bir konusu yok aslında, basit düz bir kitap diye başlamıştım ama asıl olay kesinlikle kitabın okuru içine çekmesi. Normalde aslaaaa geçmiş sahneleri sevmem, ASLAAA, ama okurken yüzümde aptal bir sırıtış vardı ahahahahaha.
Kitabın yazım dili çok akıcıydı, laf kalabalığı yoktu, boş kelimeler yoktu. En önemlisi, kadın karakter utandırıcı ve erkek karakter sinir edici şeyler yapmadı.
Tekrar ediyorum: Jax çok çok akıllı, zeki ve anlayışlı birisi. Ve yazarın karakteri bozmayıp, zor anlar yaşadığında bile karşı tarafa zarar vermemesi – kısaca "mallaştırmaması" – beni en çok etkileyen şey oldu ahahaha. Bayıldım!
Yazarın diğer kitapları da böyledir umarım, diğer kitabını da alacağım...
Kitabın içine girmiş gibi hissettim!!!
Ben Kennedy’ye kurabiye getirmiş o teyzeler gibi hissediyorum kendimi.
Kitap tam yaz kitabıydı; balkonda oturup, akşamüstü rüzgâr usul usul eserken bitirmelik bir kitap. Çook beğendim. Kafamın dağılmasına ihtiyacım varmış.
·
49 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.