Bir gecelik bir aşktı belki,
Ama gecenin içinde bir ömür saklıydı.
Adını bilmediğim dudaklar,
Duasız bir öpüş gibi dokundu kalbime.
Karanlıkta beliren o silüet,
Tanrı’nın bile adını bilmediği bir mucizeydi.
Ben bir keşiştim,
Ama o an,
Bütün dualarım bir tenin sıcaklığında eridi.
Ve sonra sabah oldu.
Kaldı elimde sessizlik,
Kaldı aklımda kokun,
Ve bir de, asla söyleyemediğim adın.
Zaman aktı, ben sustum.
Sayfalar çevirdim, kitaplar okudum,
Ama hiçbirinde senin bakışın yoktu.
Bir daha hiç görmedim seni.
Ama her gül kokladığımda
Seni hatırladım — adı olmayan gülü.
·
527 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.