Werther bana göre sadece aşık bir genç değil.O bir dünyaya ait olamayan fazlasıyla hisseden fazlasıyla düşünen bir ruh. Duygularının derinliği beni hayran bıraktı ama aynı zamanda ürküttü de. Çünkü onun gibi düşünmekten korktum.O kadar çok şeyi bu kadar derinden hissetmek insanı paramparça edebilir.
Charlottea olan aşkı bana ilk başta çok saf çok güzel geldi. Ama zaman geçtikçe o aşkın ne kadar yakıcı olduğunu yavaş yavaş bir saplantıya dönüştüğünü görmek üzücüydü.
En çok da şu cümlesi içime dokundu. "BEN ONUN MUTLULUĞUNU İSTİYORUM AMA ONUN MUTLULUĞUNUN İÇİNDE BEN YOKUM." Bu sözü okurken şunu anlamış oldum.
Bazen sevmek yetmez sevmek bazen sadece ve sadece acı verir.
Kitap boyunca Wertherin iç sesiyle baş başa kaldım. Mektuplar aracılığıyla o kadar içten ve doğrudan konuşuyor ki onunla sanki bir dostla dertleşiyormuşum gibi hissettim.
Ama sayfalar ilerledikçe o dostun gözümün önünde yavaş yavaş tükenmesini izlemek gerçekten zordu. Özellikle sonlara doğru hissettiği yalnızlık ve çaresizliğin onu dönüştürdüğü bambaşka karakter beni derinden etkiledi.
Belki de bu yüzden kitabı herkes okuyamaz ya da okusa bile aynı şeyleri hissedemez . Çünkü Genç Weatherin acıları basit bir kitap değil. Bir kalbin bir ruhun kanayarak yazdığı mektuplar gibi.
Kitabı bitirdiğimde uzun bir süre elimde tuttum kapağını kapatmadım. Çünkü Weatherin hikayesi sadece onun değil biraz da hepimizin hikayesiydi. Belkide bazen en çok kendimizden kaçarken yakalanıyoruz böyle kitaplara. Ve sonra fark ediyoruz ki bazı duygular her yüzyılda aynı kalıyor. Sevmenin özlemenin ve kaybetmenin dili zamanla değişmiyor. Bu kitap bunu bana derinden hissettirdi.
Genç Werther'in AcılarıJohann Wolfgang Von Goethe · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2024150,1bin okunma
·
29 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.