Ben yalnız Rabbimi üzmekten korkuyordum. Bazen bu korku içime o kadar değiyordu ki, ağlamaya başlıyorum. Sonra da içimde büyük bir huzur oluşuyordu. Hani şiddetli bir fırtına ile yağmurun ardından hava açılır. Tüm bulutlar gider. Herşey temizlenir. Etraf buram buram toprak kokar. Varlıklar dingin bir hal alır. Güneş herkese gülümseyerek yaklaşır. Ruhum tıpkı bu hale benziyordu.
·
10 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.