; 9/10
ben ve o kadar iyiydi ki ile başlayan bir kitap yorumumla geldik. ama o kadar iyiydi ki! connor sana olan sevdam tartışılamaz ama ryke kalbimin kapılarını biraz zorluyor.
rykme meadows.. sanırım benim meadows soyadına artık bir zaafım var. bu kadar soğuk, hödük ve sert bir adamın bu kadar iyi sevmesini beklemiyordum ve yani şöyle normalde sevgisini gösteren biri yumuşak olur gözümde artık yani sonuçta o sevgiyi bulmuş ve tamam onun için her şey bitmiştir ama hala ağzı bozuk o sert ve çekici adam gözümde. sen nasıl yıllarca bu aşkı kalbine gömdün be adam? sen nasıl kendini böyle muhteşem yetiştirdin de her şey en doğru şekilde olsun diye daisy on sekiz olana kadar kendini tuttun? sana altın kupa dolusu madalya versem az kaldır.
daisy.. üzümlü kekim ya o kadar üzülüyorum ki ona aslında şöyle başta sinirleniyordum bu kadar pasif olmasına yani hem bu kadar vahşi hemde bu kadar pasif olamazsın. ama sonra her şeyi öğrenince ona çok üzüldüm ama sonra ryke ile birbirlerini bulup bu kadar tamamlamış olmalarına sevindim. sonuçta daisy bunları yaşayan bir kız olmasaydı ryke onun böyle bir kadın olmasında büyüm rol oynayan o adam olmazdı belki de hiç birbirlerine çekilmezlerdi. ryke, daisy’nin acısının ve yalnızlığının kokusunu alıp kendini nasıl iyileştirdiyse onu da öyle sarmaya çekildi.
umarım ilerleyen kitaplarda bu kitapta tamamen çözülmeyen sorunlarının çözüldüğünü ve onları tamamen mutlu okurum.
bir de connor ve rose ikilisinin bu kitapta da yine hayallerimdeki o çift bir bidon benzin ve bir dolu çakmak olmalarına değinmeden geçemeyeceğim. ah bu connor’ın rose’u her şeyiyle alttan almaları yok mu.. eridim.
·
213 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.