Satranç/ Stafen ZWEİG &Yabancı/ Albert Camus
“Yol Arkadaşım Kitap” Projesi kapsamında edebiyatın iki önemli ismini öğrencilerimizle birlikte keşfetmenin mutluluğunu yaşadık. Albert Camus’nün Yabancı ve Stefan Zweig’in Satranç adlı eserlerini okuyarak; insanın varoluşsal sorgulamaları, toplumla ilişkisi ve bireyin iç dünyasına dair derin tartışmalar yürüttük.
Okuma sürecinde öğrencilerimizin gösterdiği ilgi, kitaplara dair geliştirdikleri eleştiriler ve yorumlar bizleri oldukça etkiledi ve umutlandırdı. Bu süreçte emeği geçen tüm öğretmenlerimize ve projeye gönülden katılan öğrencilerimize yürekten teşekkür ederiz.
Kitaplarla kurduğumuz bu yol arkadaşlığı, düşünsel dünyamızı zenginleştirmeye devam edecek.
Bugün annem öldü. Belki de dün, bilmiyorum.(Yabancı/Syf.5)
İnsan eninde sonunda her şeye alışır.(Yabancı/Syf.72)
İnsan bilmediği konularda hep abartılı fikirlere sahip olur(Yabancı/Syf.101)
Bana gülümsedi -evet, gülümsedi, demek iyilikle gülümseyebilen insanlar vardı hâlâ(Satranç/Syf.59)
İnsan sabahtan akşama kadar bir şey olmasını bekler ve hiçbir şey olmaz. Bekleyip durur insan. Hiçbir şey olmaz, bekler, bekler, bekler, şakakları zonklayana dek düşünür, düşünür, düşünür. Hiçbir şey olmaz. İnsan yalnız kalır. Yalnız. Yalnız. (Satranç/ Syf.42)
yeryüzünde hiçbir şey insan ruhuna hiçlik kadar baskı yapmaz.(Satranç/Syf.28)
Tavsiye eder miyim?
İkisi de birbirinden güzel. Şiddetle tavsiye ederim.
·
235 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.